ترجمه :
1 - اى پيغمبر هر گاه خواهيد زنان را ( كه صغيره و يائسه و حامله نباشند ) طلاق گوئيد پس ايشان را در مدّتشان ( در وقت پاكى ايشان از حيض به شرطى كه در آن پاكى با آنان مقاربت و آميزش نكرده باشيد ) طلاق دهيد و ايّام عدّه را بشمريد و از ( عذاب ) خدا پروردگارتان پرهيز كنيد و آنان را ( كه طلاق رجعى دادهايد ) از خانهايشان بيرون مكنيد و ايشان نيز ( از آن جا ) بيرون نروند مگر آنكه آن زنان گناهى آشكار بجاى آرند اين مرزهاى خداست و هر كه از حدود خدا درگذرد قطعا بخويشتن ستم كرده است تو نميدانى شايد خدا پس از اين ( طلاق رجعى ) پيش آمدى تازه ( مرد را پشيمان كند يا دوستى زن را در دل او ) پديد آرد .
( 2 ) و چون زنان ( طلاق داده شده ) به آخر عدّه خويش رسيدند به نيكويى ايشان را نگاه داريد ( بخوشى رجوع كنيد ) يا به نيكويى از ايشان جدا شويد و ( چون طلاق دهيد ) دو نفر مرد عادل از خودتان را گواه بگيريد و ( اى گواهان بوقت حاجت ) براى رضاى خدا اداى شهادت كنيد ، اين ( حكم ) پنديست هر كسى را كه به خدا و روز رستاخيز ايمان آورد و هر كه از خدا بترسد براى او خلاصى قرار ميدهيد .
( 3 ) و از آنجا كه گمان نبرد روزى ميدهد و هر كه توكّل به خدا كند پس او را بس است البتّه خدا به آنچه خواهد از تدبيرش ميرسد بطور قطع خدا براى هر چيزى اندازهاى قرار داده است .
( 4 ) و از زنان شما كه از خون ديدن ( بواسطهء پيش آمدى ) نوميد گشتهاند اگر به شك افتادهايد ( كه بواسطهء كثرت سنّ است يا بواسطهء عارضه