وَ لا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً
و آنها اگر ماندند توليد نكنند مگر گنهكار كافر . حضرت نوح عليه السّلام از خود علم غيب نداشت و چون خدا به او افاضه فرمود دانست كه از آنها جز كافر و گنهكار بوجود نيايد و مقصود اينست توليد نميكنند مگر كه در موقع بلوغشان كافرند . براى اينكه كسى كه كفر از او سر نزده مذمّت بكفر نميشود .
مقاتل و عطاء و ربيع گفتهاند : نوح عليه السّلام اين جمله را گفت براى اين بود كه خداى تعالى هر چه مؤمن بود از اصلاب بيرون آورد ، و رحم زنان آنها از زايمان عقيم و نازا شد و چهل سال قبل از عذاب و آمدن طوفان كمر مردان آنها خشك و بى نطفه شد . و خداوند تعالى نوح عليه السّلام را خبر داد به اينكه ايشان ايمان نميآورند و توليد مؤمن هم نمىكنند پس در اين هنگام بر ايشان نفرين نمود . پس خداوند دعاء او را اجابت نمود و تمام آنها را هلاك كرد و در موقع عذاب كودكى در ميان آنها نبود آن گاه براى خود و مؤمنين و مؤمنات دعا نموده و گفت :
رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ
پروردگارا بيامرز مرا و پدر و مادرم را و نام پدرش كمك بن متوشلخ و نام مادرش سمحاء دختر انوش و هر دو مؤمن بودند و بعضى گفتهاند مقصودش آدم و حوّاء بود .
وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً
و هر كس كه داخل خانه من مىشود و مؤمن باشد بيامرز .
ضحّاك گويد : يعنى داخل مسجد من شود و بگفتهء بعضى داخل كشتى من شود و بگفتهء بعضى مقصودش بيت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله بوده
وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ
و بيامرز عموم مؤمنين و مؤمنات را و بگفته كلبى از امّت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را .