ترجمه :
بنام خداوند بخشايندهء مهربان .
1 - البتّه ما نوح عليه السّلام را بسوى قومش برسالت فرستاديم ( و امر كرديم ) كه قوم را باندرز و پند بترسان پيش از آنكه بر آنان عذاب دردناك فرا رسد .
2 - نوح بامر حقّ آمد و گفت اى قوم من براى شما رسولى ( مهربان ) هستم كه شما را با بيانى روشن از عذاب قهر خدا ميترسانم .
3 - ( و از خيرخواهى ميگويم ) كه خدا را بيكتايى بپرستيد .
4 - و پرهيزكار باشيد و مرا پيروى كنيد تا خدا بلطف و كرم از گناهان شما درگذرد و اجلتان را تا وقت معيّن بتأخير افكند كه اجل الهى چون وقتش فرا رسد اگر بدانيد دگر هيچ تأخير نيفتد .
5 - ( قوم نوح نگرويدند ) پس نوح گفت بار الها من آنچه قوم خود را شب و روز دعوت كردم .
6 - دعوتم و نصيحتم جز بر فرار و اعراض آنها نيفزود .
7 - و هر چه آنان را بمغفرت و آمرزش تو خواندم انگشت بر گوش نهادند و جامه برخسار افكندند و بر كفر اصرار و لجاج ورزيدند و سخت راه تكبّر و نخوت پيمودند .
8 - باز هم آنها را بصداى بلند دعوت كردم .
9 - و آن گاه آنها را آشكارا خواندم و در خلوت و پنهانى تبليغ نمودم ( به هيچ وجه اثر نكرد ) .
10 - باز گفتم اى مردم بدرگاه خدا ( توبه كنيد ) و آمرزش طلبيد كه