تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 271

مساهمون:

ص٢٧١
فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْواقِعَةُ
يعنى قيامت قيام كرد .
وَ انْشَقَّتِ السَّماءُ
يعنى پاره‌اى از آسمان از قسمت ديگر شكافته شد
فَهِيَ يَوْمَئِذٍ واهِيَةٌ
يعنى در آن روز سخت ناتوان و سست است به شكستن اساس و پايه آن . و بعضى گفته‌اند : كه آسمان بعد از صلابت و سختيش منشق و شكافته ، پاره پاره مىشود پس در سستى مانند پشم مىشود .
وَ الْمَلَكُ عَلى أَرْجائِها
حسن و قتاده گويند . يعنى بر اطراف و نواحى آن . و ملك ناميست كه به يكى و جمع گفته مىشود . و آسمان مكان فرشتگانست . پس هر گاه آسمان سست شد فرشتگان در اطراف آن قرار ميگيرند . و بعضى گفته‌اند : كه فرشتگان در اين روز در كناره‌هاى آسمان منتظر هستند كه دربارهء اهل آتش چه امر مىشود از سوق دادن و راندن ايشان به سوى آتش . و در اهل بهشت ( چه دستورى ميرسد از درود و اكرام كردن ايشان در بهشت ) .
وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ
و برميدارد عرش پروردگارت را بالاى ايشان . يعنى بالاى خلايق .
( يَوْمَئِذٍ )
يعنى روز قيامت .
( ثَمانِيَةٌ )
ابن زيد گويد : هشت نفر از فرشتگان . و اين مطلب از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله روايت شده كه ايشان در امروز چهار نفرند پس هر گاه روز قيامت شد آنها را تأييد كند به چهار نفر ديگر ، پس هشت نفر ميشوند ابن عبّاس گويد : هشت صف از فرشتگان كه عدد آنها را نميداند مگر