24 - ( به بهشتيان گويند ) بپاداش اعمالى كه در ايّام گذشته پيش فرستادهايد بخوريد و بياشاميد بر شما گوارا باد .
قرائت :
ابن كثير در روايت قواس ( و تعيها ) به سكون عين در حالى كه اختلاس ميان كسره و سكون است خواند . و بقيّه از قاريان بكسر عين خواندهاند .
حمزه و كسايى ( لا يخفى ) بياء و ديگران ( لا تخفى ) با تاء قرائت كردند
دليل :
دليل در سكون عين از ( تعيها ) اينست كه حرف مضارعهء تاء را با ما بعد آن بمنزله ( فخذ ) قرار داده است . پس عين را ساكن گردانيده براى اينكه حرف مضارع از فعل جدا نميشود پس مثل گفته تو فهو و فهى و يا و تا در قول او لا يخفى نيكوست .
شرح لغات :
الجاريه : يعنى كشتى كه از شأنش اينست كه در آب جارى باشد .
و الجاريه : زن جوان است بعلّت اينكه در قيافهء آن آب جوانى ، و شادابى جريان دارد .
واعيه : از وعاء بمعنى ظرف است ميگويند : وعيت العلم واعيه وعيا يعنى علم را ضبط و در ظرف دل و سرم حفظ كردم . حفظ ميكنم . حفظ كردنى .
و اوعيت المتاع : آن را در ظرف قرار دادم گويد :
اذا لم تكن حافظا واعيا * فجمعك للكتب لا ينفع