هامش
در ص 267 - در ذيل آيهفَسَتُبْصِرُ وَ يُبْصِرُونَ بِأَيِّكُمُ الْمَفْتُونُحديث :
1002 - از تفسير قرآن باستنادش از عبد اللَّه بن مسعود از پيغمبر ( ص ) روايت نموده كه از آن حضرت از على عليه السلام پرسيدند پس فرمود : على اسلامش از شما قديمىتر و ايمانش از شما بيشتر ، و علمش از شما فراوان تر و صبرش از شما زيادتر و غضبش در راه خدا از شما شديدتر است ، علمم را به او تعليم كردم و سرّم را به او سپردم و او را موكّل شأن و مقام خود ساختم پس اوست خليفه من در اهل من و امين من در امّت من .
پس بعضى از قريش گفتند هر آينه على رسول خدا را مفتون نمود تا جايى كه هيچ نقصى در او نميبيند ، پس خداوند تعالى نازل فرمودفَسَتُبْصِرُ وَ يُبْصِرُونَ بِأَيِّكُمُ الْمَفْتُونُ.
و نيز در حديث ( 1003 ) باستنادش از عبد اللَّه بن مسعود روايت نموده كه گفت صبحى بسوى رسول خدا ( ص ) رفتم پس داخل مسجد شدم و مردم بسيار بودند و گويا بر سر آنان پرنده نشسته است كه على بن ابى طالب عليه السلام وارد بر پيغمبر ( ص ) و سلام كرد پس بعضى كه در آنجا بودند به آن حضرت چشمك زدند ، پس پيغمبر ( ص ) نگاهى به آنها كرده و فرمود آيا سؤال نميكنيد از افضل خودتان ، گفتند چرا فرمود فرمود افضل شما على بن ابى طالب ،
اقدمكم اسلاما و اوفركم ايمانا و اكثركم علما و ارجحكم حلما و اشدكم غضبا فى اللَّه و استودعته سرى و هو امينى على امّتى
پس بعضى از حاضرين گفتند هر آينه على رسول خدا را مفتون كرده تا به او هيچ چيزى نميبيند ، پس خدا نازل فرمودفَسَتُبْصِرُ وَ يُبْصِرُونَ بِأَيِّكُمُ الْمَفْتُونُميگويم اين حديث مانند حديث اوّل است با مختصر تفاوتى .
و در حديث 1005 باسنادش از جابر روايت كرده كه پيغمبر ( ص ) فرمود : دروغ ميگويد اى على كسى كه خيال كرده مرا دوست دارد و تو را دشمن ميدارد ، پس مردى از منافقين گفت هر آينه رسول خدا مفتون به اين جوان شده ، پس خدا نازل كرده ،فَسَتُبْصِرُ وَ يُبْصِرُونَ . . .