فَاجْتَباهُ رَبُّهُ
خداوند او را بنبوّت اختيار كرده .
فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِينَ
يعنى از جمله مطيعين خدا و تاركين گناهان قرارش داد .
وَ إِنْ يَكادُ الَّذِينَ كَفَرُوا
البته آن كسانى كه كافر شدند نزديك است ان در اينجا از انّ مشدّده مثقّله است ، و تقديرش اينست و البته نزديك است كسانى كه كافر شدند .
لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصارِهِمْ
ابن عباس گويد : تو را بكشند و هلاك كنند و او اينطور ميخواند .
كلبى گويد : يعنى تو را به زمين بزنند ( يا مبتلا بكسالت صرع و غشوه نمايند ) .
سدى گويد : با چشمانشان به تو آسيب و صدمه بزنند ، و تمام اين گفته ها در معنى برميگردد به چشم زدن و تمام مفسرين ميگويند مقصود آيه زخم چشم است ، ولى جبائى اين را منكر شده و ميگويد زخم چشم درست نيست و على بن عيسى رمّانى ميگويد : اين مطلبى را كه جبائى ذكر كرده صحيح نيست ، به علت اينكه محال و ممتنع نيست كه خداوند تعالى عادت را جارى بر صحت اين كرده باشد ، براى يك نوع از مصلحت و بر همين مبنا هم تمام مفسّرين اتفاق نموده و عقلاء هم تجويز نمودهاند و مانعى هم از آن نيست ، و در خبر آمده كه اسماء دختر عميس ( همسر جناب جعفر طيّار و مادر عبد اللَّه شوهر حضرت زينب و مادر محمد بن ابى بكر ) عرض كرد اى رسول خدا فرزندان جعفر مبتلا به زخم چشم شدهاند پس دعائى و تعويذى برايشان مرحمت فرما ، فرمود آرى اگر از قضا و قدر چيزى سبقت ميگرفت هر