تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 241

مساهمون:

ص٢٤١
زير بغل او را گرفته و به مسجد ميبردند ، پس به او گفته شد اى ابو زيد اگر مينشستى چه ميشد پس البته براى تو رخصت و اجازه است نمازت را نشسته بخوانى گفت كسى كه شنيد حىّ على الفلاح بايد اجابت كند گر چه با دست و شكم باشد . از حضرت باقر و حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه فرمودند : در اين آيه حجت را تمام كرده و برايشان هيبه داخل شده و ديدگانشان خيره گرديد و جانهايشان بگلو رسيده و پشيمانى و خوارى و ذلت ايشان را فرا گرفته و آنها را به سجده خوانده و حال اينكه سالم و تندرستند و توانايى دارند كه اوامر را اتيان و نواهى را ترك نمايند ، و براى همين آزمايش شدند . مجاهد و قتاده گويند روز قيامت مؤذنى اذان گويد ، پس مؤمن سجده مىكند و گرده پشت منافقان سخت مىشود ( و نميتوانند به سجده روند ) پس البتّه سجده مسلمانها براى ايشان حسرت و ندامت مىشود ، و در خبر است كه پشت منافقان چون سيخ‌هاى آهنين كباب مىشود ، سپس خداوند سبحان فرمود :
فَذَرْنِي وَ مَنْ يُكَذِّبُ بِهذَا الْحَدِيثِ
اين تهديد است معنايش اينست مرا واگذاريد و تكذيب كنندگان را ، يعنى تمام كارهاى ايشان بدست من است چنان كه گوينده‌اى ميگويد مرا با او واگذاريد ، ميگويد رها كن ميان من و ميان آن كسى كه تكذيب مىكند اين قرآن را و دلت را مشغول او نكن كه من كار او را كفايت ميكنم .
هامش
( ميكنم كمتر دلى در شهادتش نسوخت و كمتر چشمى نگريست ، مگر دشمنان ولايت و منكرين مولايش و مولايمان حضرت مهدى روحى له الفداء كه دلهايشان سخت و تاريك از نور هدايت و ولايت است ، رحمة اللَّه عليه عاش سعيداً و مات سعيدا ، خداوند او را با سعيدان و شهيدان محشور فرمايد مترجم .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 241 | الشيخ الطبرسي / ستوده / شيخ محمد رازى