و از حضرت ابى جعفر باقر عليه السّلام روايت شده . هنگامى كه ديدند مكان على عليه السّلام را از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله سياه شود چهره كسانى كه كافر شدند يعنى افرادى كه تكذيب كردند فضل على عليه السّلام را « 1 »
هامش
( 1 ) و نيز حاكم حسكانى مذكور در ص 999 - باسنادش از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده كه ميفرمود : ( در قول خداى تعالى )( فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً )هنگامى كه كفّار بولايت على عليه السّلام و منافقان مىبينند حضرت على عليه السّلام كنار حوض كوثر با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله است سياه مىشود چهرهء آنها .
و در حديث ( 1000 ) نقل نموده از فرات بن ابراهيم كوفى باسنادش از داود بن سرحان كه گفت : پرسيدم از حضرت جعفر بن محمّد صلوات اللَّه عليه از قول خدا .فَلَمَّا رَأَوْهُفرمود : او على بن ابى طالب عليه السّلام است هنگامى كه ديدند منزلت و مكان او را از خدا دستهاى خود را ميخورند و دندان ميگيرند بر آنچه تفريط كردند در ولايت على عليه السّلام .
محدّث بحرانى در تفسير برهان در تفسير آيهقُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً.
از ابن بابويه . باسنادش از عمّار ياسر رضى اللَّه عنه روايت نموده كه گفت در بعض غزوات خدمت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بودم و على عليه - السّلام صاحبان پرچمها را كشت و جمعيّت آنها را متفرّق و پراكنده نمود و عمرو ابن عبد اللَّه جحمى و شيبة بن نافع را هم كشت . آمدم خدمت پيغمبر ( ص ) عرض كردم اى رسول خدا على عليه السّلام جدّا در راه خدا جهاد كرد حقّ جهاد كردن . فرمود : براى اينكه او از من و من از اويم و او وارث علم من و ادا كننده دين من و وفاء كنندهء وعدهء من و خليفهء بعد از من است و اگر او نبود مؤمنين خالص بعد از من شناخته نميشدند جنگ با او جنگ با من و سلم با او سلم با من و سلم من سلم خداست . بدانكه او پدر دو سبط من و امامان از صلب اويند خداوند امامان راشدين را از صلب او بيرون آورد كه از ايشان است ( مهدى ) اين امّت گفتم پدر و مادرم بفداى شما اى رسول خدا كيست اين مهدى . فرمود : اى عمّار . البتّه خداوند تبارك و تعالى با من پيمان كرده