3 - اينكه من خلق به معناى مخلوق باشد . و معنا اينست آيا خدا مخلوق خود را نميداند .
وَ هُوَ اللَّطِيفُ
يعنى داناست به آنچه لطافت و دقت نموده است و بعضى گفتهاند : لطيف ببندگان خود مىباشد از جهتى كه با لطيفترين تدبيرات ايشان را تدبير نموده و لطافت تدبير اينست كه تدبير نافذى نمايد كه از چيزى كه تدبير نمود ستم ننمايد .
و بعضى گفتهاند : لطيف كسى است كه در لطافت فعلش به طورى باشد كه ديگرى بسوى آن هدايت نشود و لطيف بر وزن فعيل به معناى فاعل مثل قدير و عليم به معناى قادر و عالم است .
و بعضى گفتهاند : لطيف ملطف مثل بديع به معناى مبدع است ، و گفتهاند : لطف آنست كه تكليف كم نموده و عطاء فراوان دهد .
( الْخَبِيرُ )
خدايى است كه داناى ببندگان و اعمال ايشان است سپس خداوند سبحان انواع نعمتهايى را كه به بندگانش مرحمت كرده شمرده و فرمود .
هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا
يعنى آن خدايى كه زمين را براى شما آسان و ساكن و مسخّر شما قرار داد كه هر چه بخواهيد در آن انجام دهيد .
و بعضى گفتهاند : يعنى طورى قرار نداده كه رفتن در روى آن ممكن نباشد . بسبب دشوارى و ناراحتى .
و بعضى گفتهاند : ذلول يعنى آماده براى تصرّف و راه رفتن بر آن امكان و زراعت كردن شماست در آن .