ندهند . و براى اينكه كسى كه در حال خلوت گناه را ترك كرد نيز در حال آشكارا ترك خواهد نمود .
لَهُمْ مَغْفِرَةٌ
براى ايشان آمرزش گناهان ايشان است .
وَ أَجْرٌ كَبِيرٌ
يعنى پاداش بزرگ در آخرتى كه فناء و زوالى براى آن نيست .
سپس خداوند سبحان به جهت تهديد كردن گناهكاران فرمود :
وَ أَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
پنهان كنيد ، سخن خود را يا آشكار نمائيد البتّه خدا به آنچه در سينههاست دانا است يعنى او داناى باخلاص مخلص و نفاق منافق است . پس اگر خواستيد سخن خود را اظهار كنيد و اگر خواستيد پنهان نمائيد . پس او داناى به ضمائر دلهاى است و كسى كه رازهاى نهفته در دل را ميداند رازهاى - نهانى قول را هم ميداند .
ابن عبّاس گويد : منافقان از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در غياب آن حضرت انتقاد ميكردند . و جبرئيل آن حضرت را خبر ميداد پس بعضى از ايشان به ديگرى گفتند سخن خود را دربارهء رسول خدا پنهان كنيد تا اينكه آل محمّد عليهم السّلام نشوند . پس آيه مذكوره نازل شد .
أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ
آيا كسى كه خلق كرده نميداند . چند وجهى در معناى اين آيه گفته شده است .
1 - آيا آنكه سينهها را خلق كرده نميداند در سينهها چيست ؟
2 - آيا كسى كه بندهء خود را خلق كرده راز و سرّ او را نميداند . پس بنا بر دو وجه . من خلق به معناى خالق است .