معناى امر ، يعنى توبه كنيد بسوى خدا . پس البتّه دلهاى شما مايل بگناه شده است .
وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَيْهِ
يعنى و اگر حفصه و عايشه معاونت كنند بر اذيّت و آزار پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم .
( از ابن عبّاس ) گويد : گفتم بعمر بن خطّاب اين دو زنى كه دشمنى با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله كردند كيستند ؟ گفت عايشه و حفصه .
بخارى آن را در صحيح خود روايت نموده .
فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ
درستى كه خداوند او مولاى اوست يعنى : آن خدايى كه متولّى حفظ و نگهدارى و يارى اوست .
( وَ جِبْرِيلُ )
نيز معين او و ياوريست كه او را حفظ مىكند .
وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ
يعنى بهترين مؤمنان ( از ضحّاك ) قتاده گويد : يعنى پيامبران . زجاج گويد : صالح در اينجا نايب از تمام است چنان كه مىگويى اين كار را بهترين مردم مىكند و اراده ميكنى هر آدم خوبى را .
ابو مسلم گويد : آن صالحين مؤمنانند بصيغهء جمع و واو در قرآن ساقط شده براى ساقط شدنش در تلفّظ . و رواياتى از طريق اهل سنّت و اماميّه وارد شده كه مقصود از صالح المؤمنين ، امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السّلام است . و آن قول مجاهد است .
و در كتاب شواهد التّنزيل ( حاكم حسكانى حنفى ) است كه با سند از سدير صيرفى از حضرت ابى جعفر محمّد الباقر عليه السّلام روايت نموده كه گفت بطور قطع پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله دو مرتبه باصحابش امير