آسمان سوّم بر آن قبّه است تا ذكر كرد چهارم و پنجم و ششم و فرمود : و زمين هفتم بالاى آسمان ششم و آسمان هفتم بر آن قبّه است . و عرش خدا بالاى آسمان هفتم است و آن قول خداى تعالى است
سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ
.
يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ
نازل مىشود امر ميان آسمان و زمين و البتّه امر از طرف خدا در اختيار پيامبر ( ص ) قرار ميگيرد و آن حضرت بر روى زمين - ( مدينه طيّبه و مكّه معظّمه ) و البتّه امر از بالا نازل مىشود از ميان آسمانها و زمينها پس بنا بر اين مقصود اينست فرشتگان اوامر را بسوى پيامبران ، نازل مىكنند .
و بعضى گفتهاند : يعنى نازل مىشود امر ميان آسمانها و زمينها ، از خداى سبحان به زنده بودن بعضى و مردن بعضى و سلامتى قومى ، و هلاكت ديگرى و توانگرى فردى و تهيدستى ديگرى ، و تدبير كارها همه بر وفق حكمت و صلاح ديد خداست .
لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
براى اينكه بدانيد كه البته خدا بر هر چيز تواناست . يعنى به آفريدن آسمانها و زمينها . و استدلال به اين آيه شده بر اينكه آفريدگار آسمان و زمين قادر بالذّات است .
و نيز عالم بالذّات است بدليل قول او
وَ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً
و البتّه خدا بهر چيز احاطه علمى دارد . يعنى كه معلومات خدا مشخّص و از هم جدا و ممتاز براى او و بمنزله چيزيست كه خدا به آن احاطه دارد و از او چيزى فوت نميشود . و همين طور است گفته او
وَ لا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً
يعنى او چيزى نيست كه علم بذات او حاصل شود يا بر او احاطه نموده و محاط و محدود گردد .