فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ
پس بترسيد اى صاحبان عقل و خرد و نكنيد مانند آنچه آن گروه كردند پس بر شما نازل شود آنچه بر ايشان نازل شد سپس اولى الالباب را توصيف فرمود . بقولش :
الَّذِينَ آمَنُوا
كسانى كه ايمان آوردند . مؤمنان را مخصوص بذكر فرمود بعلّت اينكه ايشان بسبب ذكر و قرآن منتفع ميشوند نه كافران ، آن گاه شروع كرد خداوند سبحان ، پس فرمود :
قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْراً
البتّه خدا نازل فرمود بسوى شما ذكر ، يعنى قرآن را .
حسن گويد : يعنى پيامبر را و از حضرت صادق عليه السّلام هم همين روايت شده كه مقصود از ذكر پيامبر است .
ترتيب و ارتباط
وجه پيوست قول خدا
وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّها
. به ما قبلش اينست كه خداوند سبحان بيان فرمود : كه خوف و ترس در مقابل رجاء و اميد است و راه عقلايى و عاقل اينست كه دورى كند از چيزى كه ترسناك است و مقدم بدارد اجتناب و احتراز از ترس را بر رجاء و اميدوارى . و آنكه تقويت مىكند طرف خوف را اينست كه خداوند امّت گذشته را بسبب عصيان و تمرّدشان از امر و فرمان پروردگارشان هلاك و نابود نمود ( چون قوم هود و صالح و قوم لوط و شعيب و ديگران ) .