تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢٥ — صفحة 102

مساهمون:

ص١٠٢

به حيض نرسيده ولى مثل آنها حيض ميشوند بنا بر آنچه بيانش گذشت . وَ أُولاتُ الْأَحْمالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ و صاحبان حمل عدّه و اجلشان همينست كه حمل خود را فرو گذارند . ابن عبّاس گويد : اين آيه فقط دربارهء زنان حامل مطلّقه مىباشد و از ائمّه عليهم السّلام هم روايت شده است . و امّا زنهايى كه شوهرشان فوت نموده اگر حامل و آبستن بودند ، پس عدّهء آنها دورترين مدّت حمل و عده وفاتست . پس اگر چهار ماه و ده روز ، گذشت و نزائيد ، زائيدن و گذاردن حمل را منتظر باشد . ابن مسعود و ابى بن كعب و قتاده و بيشتر فقهاء گفته‌اند كه آن آيه تعميم در زنان آبستن مطلّقه و شوهر مرده است . پس عدّهء آنها وضع حمل و زائيدن است . پس اگر زن حامل به دو فرزند باشد و يكى را بزايد ، براى شوهر كردن حلال نيست تا تمام بچّه‌هاى خود را بزايد براى قول خدا أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ اينكه حمل خود را فرو گذارند . و اصحاب ما روايت كرده‌اند كه اگر آن زن يكى را زائيد عصمت و نگهدارى او از شوهرش منقطع مىشود و براى او جايز نيست كه خود را براى ديگرى عقد كند تا فرزند ديگر را كه حامل بوده بزايد . و امّا اگر شوهرش فوت كرده باشد و پيش از چهار ماه و ده روز بزايد واجب است بر او كه صبر كند تا چهار ماه و ده روز او تمام شود . وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ و كسى كه در تمام آنچه مأمور باطاعت شده پرهيزكارى كند يَجْعَلْ لَهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْراً قرار ميدهد براى او در كارش آسانى و سهولت