كلبى گويد : و آن مثل قول خداى سبحان
( وَ جَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُوراً )
است « 1 » و حال آنكه در يكى از آنها نور است ، و مثل قول او
( يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ أَ لَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ )
« 2 » است و حال آنكه رسولان و پيامبران از بنى آدمند و از نسل انسانند نه از جن و موجودات نامرئى .
ابن عبّاس گويد : بيرون ميآيد از آن دو يعنى از آب آسمان و آب زمين به جهت اينكه وقتى باران از آسمان باريد صدف دهان خود را باز مىكند و آن قطره را ميگيرد ، پس لؤلؤ از همان قطره در دل صدف بوجود ميآيد ، و براى همين معنى حمل شده بر درياى آسمان و درياى زمين .
و بعضى گفتهاند : كه شيرين و شور بهم برخورد مىكند پس آب شيرين مثل لقاح و تزريقى است براى آب شور و مرواريد استخراج نميشود مگر از مكانى كه آب شور و شيرين با هم تلاقى كردهاند و اين در پيش غوّاصها معروف است .
جناب سلمان فارسى سلام اللَّه عليه و سعيد بن جبير و سفيان ثورى روايت نمودهاند كه مراد از دو دريا و بحر حضرت على عليه السلام بحر ولايت و حضرت فاطمه سلام اللَّه عليها بحر عصمت و نبوّت است و ميان آنها فاصله و واسطهاى چون محمد صلّى اللَّه عليه و آله است .
( يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ )
بيرون ميآيد از آن دو دريا حسن و حسين عليهم السلام و عجيب نيست كه آن دو بزرگوار دو دريا بوده باشند براى وسعت فضل و مقامشان و زيادى خير ايشان ، و دريا را بحر گويند براى
هامش
( 1 ) - سورهء نوح آيهء : 16 .
( 2 ) - سورهء انعام آيهء : 130 .