پس عمرو بن عبد الرحمن بصهيب گفت : من پيامبر را خبر دهم كه تو كشتى او را و فلانى بدروغى به خود نسبت داده ، صهيب گفت : جز اين نيست كه من او را براى خدا و پيامبر خدا كشتم ، پس عمرو بن عبد الرحمن نزد پيغمبر ( ص ) رفته و گفت : اى پيامبر خدا او را قطعا صهيب كشت پس فرمود : اى ابو يحيى آيا چنين است ؟ گفت : بلى يا رسول اللَّه پس اين آيه و آيه بعد نازل گرديد .
تفسير :
( سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ )
تفسيرش گذشت در سورهء ( حديد و حشر ) و جز اين نيست كه در اينجا تكرار و اعاده آن شده براى اينكه سورهء افتتاح مىشود به تعظيم و بزرگداشت خدا از جهت آنچه كه تسبيح مىكند براى آن بسبب نعمتهايى كه در آنست چنان كه افتتاح مىشود به بسم اللَّه الرحمن الرحيم و هر گاه معنى داخل در تعظيم خدا شود استفتاح نيكو شود بسبب آن .
( يا
أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ )
اى كسانى كه ايمان آوردهايد چرا مىگوييد كارى را كه نميكنيد .
بعضى گفتهاند : كه خطاب بمنافقين است و آن سركوبى براى ايشانست چون كه ايشان در ظاهر ابراز ايمان ميكردند ولى در باطن مؤمن نبودند .
بعضى گويند : كه خطاب بمؤمنين است و سرزنش ايشانست كه بگويند - چيزى را و آن را بجا نياورند .
جبائى گويد : اين بر دو گونه است :
1 - اينكه بگويد به زودى ميكنم ولى قصد او بنكردن باشد ، پس اين قبيح و زشت و مذموم است .