زيرا كه خدا دادگران را دوست ميدارد .
9 - بى گفتگو خدا از دوستى كردن با كسانى كه در كار دين با شما كار زار كردند و شما را از سراها و منازلتان بيرون كردند و در بيرون كردن شما يكديگر را پشتيبانى كردند شما را باز ميدارد و هر كه ايشان را دوست بدارد ، پس آن گروه خود ستمكارانند .
نزول اين آيات :
ابن عباس گويد قول خدا
( لا يَنْهاكُمُ اللَّهُ . . . )
دربارهء خزاعه و بنى مدلج نازل شده زيرا آنها با رسول خدا ( ص ) مصالحه كردند كه با آن حضرت كار زار نكنند و هيچكس را بر ضرر و زيان آن حضرت يارى ننمايند .
تفسير :
سپس خداوند سبحان اعاده نموده در ذكر اقتداء و تأسّى پس فرمود :
( لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِيهِمْ )
يعنى در ابراهيم و كسانى كه با او ايمان آوردند .
( أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ )
اقتداء نيكويى و البتّه اعاده ذكر اسوه براى اينست كه تأسّى و اقتداء دوّم منعقد است به غير آنچه كه اوّل منعقد شده بود ، زيرا كه در دوّمى بيان اينست كه تأسى و اقتداء در ايشان باميد ثواب خدا و عاقبت به خيرى بود ولى در اوّلى بيان اين بود كه تأسّى و تقليد در دشمنى با كفّار با آن حضرت نمود .
( لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ )
براى كسانى كه بايد از خدا و روز بازپسين بترسند ، بدل است از قول او ( لكم ) براى شما و آن بدل بعض از كلّ است مانند قول او
( وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا
« 1 »
هامش
( 1 ) - آل عمران آيهء : 97 .