لغات آيات :
السعر : جمع سعير و آن آتش شعلهور است و السعرا ديوانگى است ، مى گويند : « ناقة مسعوره » هر گاه با آن ديوانگى و سركشى باشد ، و استعر فلان جنونا ، ديوانگى فلانى گل كرده و طغيان نموده و اصل سعر التهاب و طغيان چيز است .
التعاطى : به معناى تناول و رسيدن و دست يافتن بر مقصد است .
المحتظر : آنست كه بر بستانش و يا بر گوسفندهايش حظيره و ديوارهء چوبى و تختهاى قرار ميدهد تا از خطر دست برد و گرگ مصون بماند و آن دور داشتن از خطر و ممنوع نمودن از ورود است .
اعراب آيات :
( ا بشرا ) منصوب بفعل مضمر است كه تفسير آن ظاهر است و تقديرش اين است ( ا نتبع بشرا منا ) آيا پيروى كنيم بشرى از جنس خودمان را ، قول خدا « منّا » صفت است يعنى ( ا بشرا كائنا منا ) ( و واحدا ) صفت است و البشر به يك نفر و جماعت هم گفته مىشود و قول خدا ( من بيننا ) در محلّ نصب است بنا بر ظرف بودن ، و فتنه منصوب است به اينكه مفعول له باشد ، و ممكن است كه مصدر باشد و در موضع حال نهاده شده باشد ، يعنى در حالى كه آزمايشى براى ايشان باشد .
تفسير آيات :
سپس خداوند سبحان قسم ياد كرد و فرمود :
( وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ )
در پيش ما آن را تفسير كرديم