و اصل بن عطاء گويد : او كسيست كه جبران مىكند فقير را از قول ايشان جبران كردن شكسته را هر گاه او را اصلاح نمايد .
( الْمُتَكَبِّرُ )
يعنى مستحق مر صفات تعظيم ، قتاده گويد : آن چنان كسى كه منزّه است از هر بدى .
و بعضى گويند : از صفات ممكنات بالاتر و بزرگتر است از آنچه را كه لايق به او نيست .
( سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ )
يعنى منزّه است از آنچه را مشركان به آن شرك ميورزند از بتها و غيره
( هُوَ اللَّهُ الْخالِقُ )
اوست خدايى كه خالق و آفريدگار اجسام و اعراض مخصوصه است .
و بعضى گويند : تقدير كننده اشياء بحكمتش ، ايجاد كننده مر اشياء بنا بر ارادهاش .
( الْبارِئُ )
آفريننده مخلوق فاعل مر اجسام و اعراض .
( الْمُصَوِّرُ )
آن چنانى كه تصوير اجسام نمود بنا بر اختلافشان از حيوان و جماد .
( لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى )
براى او اسماء خوبى است مثل : « 1 - اللَّه - 2 - الرحمن 3 - الرحيم 4 - القادر 5 - العالم 6 - الحى » و بتحقيق بيانش گذشت در سورهء اعراف .
هامش
( « خدا نستجير باللّه جبّار است به آن معنى كه بندگان را مجبور مىكند در - كارهاى خير و شرّ و سلب اختيار از آنان كرده و قائل بجبرند و حال آنكه لا جبر و لا تفويض بل امر بين الامرين ، نه جبر جبر است و نه اختيار اختيار ، بلكه امريست بين بين ، و بگفتهء مولوى بلخى :اينكه گويى اين كنم يا آن كنم * اين دليل اختيار است اى صنم