7 - و آنچه خدا از اموال اهل قريهها بر فرستاده خويش باز گردانيد ، پس آن از آن خدا و رسول وى و نزديكان و يتيمان و تهيدستان و ره گذر بى مال از خاندان رسولست تا آن اموال ميان توانگران دست بدست نگردد و آنچه پيغمبر بشما بدهد پس آن را بگيريد و آنچه شما را از آن باز داشت ، پس باز ايستيد و از - خدا بترسيد زيرا كه خدا سخت مجازات است .
8 - براى مهاجران كه از سراهاى خويش و اموال خود بيرونشان كردند در حالى كه بخشش و خشنودى خداى را ميطلبند و خدا و فرستاده وى را يارى مى كنند اين گروه رستگارانند .
9 - و آنان كه پيش از هجرت مهاجران در سراى هجرت و ايمان جاى گرفتند كسانى را كه بسوى ايشان هجرت كردند دوست ميدارند و از غنائمى كه بمهاجرين ميدهند در دلهاى خويش حسدى نمىيابند و آنها را از بخل نفس نگاه دارند ، پس آن گروه ظفر يافتگانند .
10 - و آنان كه از پس ايشان آمدند ميگويند پروردگارا ما را و پدرانمان را كه بايمان بر ما سبقت گرفتند بيامرز و در دلهاى ما نسبت به آنانى كه ايمان آوردهاند كينهاى جاى مده پروردگارا ، حقّا تو خداى مهربان و بخشايندهاى .
قرائت :
ابو جعفر ( كيلا تكون ) با تاء قرائت كرده ( دولة ) را با رفع و ديگران با ياء و ( دولة ) را با نصب خواندهاند .
دليل :
ابن جنّى گويد : بعضى از مفسرين و قاريان فرقى ميان دوله با فتح و دوله با ضمّه نميگذارند ، و بعضى فرق گذارده دوله با فتحه را براى حكومت و سلطنت