در سورهء انفال است خوانده است .
دليل :
گفته مىشود خرب الوضع و اخربته و خربته ، اعشى گويد : ( و اخربت من ارض قوم ديارا ) خراب كردم از زمين قومى خانهها را ، و از ابى عمرو حكايت شده كه اخراب مكان را خراب گذاردن و تخريب ويران كردنست .
لغت :
الحشر : جمع شدن مردم است از هر ناحيهاى و از آنست حاشره و مأمورى كه مردم را باداره ماليات جمع مىكند .
الجلاء : انتقال از خانه و شهر و وطنهاست براى آمدن بلاء ( چون وباء و غيره ) گفته مىشود جلا القوم عن منازلهم جلاء ، بيرون رفتند و منتقل شدن مردم از منازلشان بيرون شدنى ، و اجليتهم اجلاء بيرون كردم ايشان را بيرون كردنى اللينه : نخله و درخت خرماست و اصل آن از لون است واو قلب بياء شده .
براى كسره ما قبلش و جمع آن ليان است .
امرأ و القيس گويد :
و سالفة كسحوق الليان * اضرم فيها الغوى السعر
و جلوى گردنش در سرخى مثل شاخههاى درخت خرما بود كه آتش در آن افكنده شود و مشتعل گردد .
و ذو الرمّه گويد :
طراق الخوافى واقع فوق لينة * بذى ليلة فى ريشة يترقرق
پرهاى ريزى كه واقع است بالاى درخت خرما و نخله از پرنده ( كروان ) كه در شب ميخواند و خوش صدا است در پرش درخشندگى است .