فعل نيست .
حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُ
مبتداء و خبر است و
( يَصْلَوْنَها )
در محلّ نصب است بنا بر حاليّت .
شأن نزول :
ابن عباس گويد : نزول قول خدا
( أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نُهُوا عَنِ النَّجْوى . . . . . )
دربارهء يهود و منافقين است كه ايشان راز گويى ميكردند در ميان خود و نگاه بمؤمنان كرده و چشمك ميزدند ، پس وقتى مؤمنين نجوا و راز گويى ايشان را ميديدند ميگفتند نميبينيم ايشان را مگر آنكه خبرى از نزديكان و برادران ما كه براى شبيخون زدن بيرون رفتهاند به آنها رسيده كه كشته شده يا مجروح گشته يا فرار كرده ، پس اين خاطرهاى در دلهاى ايشان شده و آنها را محزون و غمگين مينمود ، پس چون اين طولانى شد شكايت به پيامبر ( ص ) نمودند پس ايشان را فرمان داد كه ديگر در گوشى نگويند و نجوا ننمايند نزديك مسلمين پس آنها نپذيرفتند و دست بر نداشتند از اين عملشان و تكرار كردند در گوشى گفتنشان را پس آيات مذكوره نازل شد .
تفسير :
سپس خداوند سبحان بيان فرمود وقت اين عذاب را و گفت :
( يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً )
يعنى روزى كه ايشان را محشور مىكند به زمين محشر و ايشان را زنده بر ميگرداند .
( فَيُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا )
پس خبر ميدهد ايشان را به آنچه عمل كردند يعنى خبر ميدهد ايشان را و اعلام مىكند به آنچه كه از گناهان را در دار دنيا مرتكب شدند .
( أَحْصاهُ اللَّهُ )
ميشمارد بر ايشان خدا و در پرونده اعمالشان ثبت نموده