( وَ اللَّهُ يَسْمَعُ تَحاوُرَكُما )
و خدا ميشنود تخاطب شما و رد و بدل سخن شما را .
( إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ )
يعنى ميشنود شنيدنىها را او مى بيند ديدنىها را شنواى بينا كسيست كه او بر حالتيست كه واجبست براى خاطر آن حالت بشنود شنيدنىها و ببيند ديدنىها را و هر گاه يافت شدند و اين بر ميگردد به اينكه او حى و زنده ابديست كه آفتى به او نيست و نخواهد بود ، سپس خداوند سبحان ظهار را مذمت نموده و گفت :
( الَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسائِهِمْ )
آن كسانى كه ظهار ميكنند زنانشان را و ميگويند به آنها شما مانند پشتهاى مادران ما هستيد
( ما هُنَّ أُمَّهاتِهِمْ )
يعنى آنهايى را كه از همسرانشان و زنانشان مثل مادرانشان قرار ميدهند مادران ايشان نيستند .
( إِنْ أُمَّهاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ )
نيست مادرانشان جز آن زنانى كه ايشان را زائيده
( وَ إِنَّهُمْ )
يعنى ظهار كنندگان .
( لَيَقُولُونَ مُنْكَراً مِنَ الْقَوْلِ )
هر آينه ميگويند سخن زشتى را كه در شرع معروف و مشروع نيست
( وَ زُوراً )
يعنى سخن دروغ براى آنكه ظهار كننده هر گاه پشت زنش را مثل پشت مادرش قرار داد و حال آنكه چنين نيست دروغ خواهد بود .
( وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ )
و براستى كه خداوند در گذرنده آمرزنده است از آنها در گذشت و آمرزيد ايشان را و فرمان داد آنها را بكفّاره دادن ، سپس بيان فرمود خداوند سبحان حكم ظهار را و گفت :
( وَ الَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْ نِسائِهِمْ )
يعنى آنهايى كه ميگويند سخنى را كه ما آن را حكايت كرديم
( ثُمَّ يَعُودُونَ لِما قالُوا )
سپس گفته خود را تكرار ميكنند .