ميشوند ، مانند چاقو و تبر و تيشه و سوزن و غير آن از چيزهايى كه از آهن ميسازند ( مثل بيل و كلنگ و شمشير و خنجر و كارخانجات و ماشين آلات و تير آهن و رنگهاى ماشين و چرخهاى قطار و موتور هواپيما و اتوبوس و موتور سيكلت و ساير ابزار و آلات آهنى كه احصاء آن مشكل است . )
( وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ وَ رُسُلَهُ بِالْغَيْبِ )
عطف بر قول او
( لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ )
است ، يعنى تا اينكه معامله بعدل نمايند و اينكه - بداند خدا نصرت - كسى را كه او را نصرت و يارى مىكند ميداند و جهاد كسى كه با پيامبرش جهاد مىكند و قول او ( بالغيب ) يعنى بعلم واقعى با استدلال و تأمل بدون ديدن به چشم .
( إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ )
براستى كه خداوند نيرومند بر انتقام است از دشمنانش
( عَزِيزٌ )
است يعنى قابل دسترسى نيست كه علّتى در زمين و آسمانش بر او عارض شود .
ترتيب :
جهت پيوست قول خدا
( ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ )
بما قبلش اينست كه چون خداوند سبحان بيان فرمود ثواب بر طاعات را در تعقيب آن توضيح داد - عوضهايى را كه بر تقدير و صبر در مصيبتها و دردها عطا مىكند و فرمود : بر ما مخفى نيست عوض كسى كه مصيبتى به او رسيده پس اگر آن مصيبت از ناحيه و جانب ما باشد پس عوض آن چند برابر از پاداش ما خواهد بود ، و اگر از فعل و عمل بندگان ما باشد پس ما عوض آن را از ايشان خواهيم گرفت ، سپس تأكيد اين را بقول خويش
( لِكَيْلا تَأْسَوْا . . . )
نمود ، براى آنكه مصيبت اگر در آخر كار بدون عوض ، باشد غم و غصّهاش بيشتر شود ، پس تمام اندوه در زيانيست كه جبرانى براى آن نباشد آن گاه در پس آن فرمود :
( لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ . . . )
پس بيان