از مال و نعمت و نيز مقوى كسى است كه تمام مالش از دستش رفته و به زمين قفر خالى از هر چيز نازل شده باشد ، پس معنا اينست :
« وَ مَتاعاً »
براى توانگرها و براى مستمندان و چون خداوند سبحان ياد نمود چيزهايى را كه دلالت بر وحدانيّت و يكتايى و انعام بر بندگانش مىكند گفت :
( فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ )
يعنى خداوند تعالى برى و منزّه است از آنچه را كه در وصف او ميگويند و منزّه و پاك است از آنچه لايق بصفات او نيست و بعضى گويند : يعنى بگو « سبحان ربى العظيم » و در حديث صحيح از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله آمده كه چون اين آيه نازل شد ، فرمود آن را در - ركوعتان قرار دهيد
.