تفسير آيات :
آن گاه خداوند سبحان ( اصحاب اليمين ) و راست گرايان را ياد نموده ، و فرمود :
( وَ أَصْحابُ الْيَمِينِ ما أَصْحابُ الْيَمِينِ )
مانند قول و گفتهء او
( ما أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ )
و معناى آن گذشت
( فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ )
ابن عباس و عكرمه و قتاده گويند : يعنى در زير درخت سدرى كه خارش ريخته يا قطع شده ميباشند .
و بعضى گفتهاند : يعنى آن سدرى كه بواسطهء زيادى ميوه ( كه نامش كنار است ) و ريختن خارهايش خم شده .
ضحاك و مجاهد و مقاتل بن حيّان گويند : آن سدرى كه از جهت بسيارى ميوه سنگين شده است .
و ضحاك گويد : مسلمين عبور به صحراى مخصب در طائف نموده و از زيادى سدر آنجا تعجّب نموده و گفتند اى كاش ما همچنين باغ و جنگل سدرى ميداشتيم پس اين آيه نازل شد .
( وَ طَلْحٍ مَنْضُودٍ )
ابن عباس و ديگران گفتهاند : آن درخت موز است .
حسن گويد : آن درخت موز نيست ولى آن درختى است كه براى آن سايه خنك و تراست .
و بعضى گويند كه آن درختى است در يمن و حجاز از بهترين درختها از جهت منظر و ديده و البتّه خداوند از ميان درختان اين دو درخت سدر و طلح را ياد نمود براى اين بود كه عرب اين دو درخت را به خوبى ميشناختند ، زيرا بيشتر درختهاى ايشان ام غيلان بود كه هم روشنايى و هم خوش بو بود .
و اهل سنّت از حضرت على عليه السلام روايت كردهاند كه شخصى نزد آن حضرت قرائت كرد
( وَ طَلْحٍ مَنْضُودٍ )
پس آن حضرت فرمود : طلح چه مقامى