كه گفت
مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ
سپس گفت
فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ
و هر كس كه همه اينها را با ياء خوانده پس او حمل بر لفظ بدون معنى نموده و هر كس ( من تأت ) با تاء خوانده حمل بر معنى نموده ، پس مثل آنست كه گفته است هر كدام زنى از شما كه كار بدى انجام دهد اية امرأة منكن اتت بفاحشة اوتأن بفاحشة و مانند آن در كلام براى بيان بسيار است مثل قول خدا سبحان
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ
و قول فرزدق شاعر :
تعش فان عاهدتنى لا تخوننى * تكن مثل من ياذئب يصطحبان « 1 »
زندگى نما پس اگر با من پيمان بستى به من خيانت مكن ، تا باشى مانند كسى كه با گرگ رفاقت كرده است .
يعنى ( مثل الذين يصطحبان ) مانند كسى كه رفاقت و همراهى ميكنند ابن جنّى گويد صله بودن ( من ) از صفت بودنش اولى و شايستهتر است .
لغت :
الضعف : دو برابر بودن چيزى را گويند ميگويند ( ضاعفته ) يعنى مثل آن را بر آن افزودم و از آنست ( الضعف ) و آن نقصان و كم بود توانايى است به اينكه يكى از دو نيرو برود ، پس آن رفتن دو برابر بودن قوه و نيرو است .
هامش
( 1 ) - اين بيت از ابو فراس فرزدق شاعر و مادح معروف اهل البيت و صاحب قصيدهء ميميّه در مدح حضرت على بن الحسين عليهما السلام است كه اولش : هذا الذى تعرف البطحاء وطئته و البيت تعرفه و الحل و الحرم گويند ، در يكى از سفرهايش منزل كرده بود كه غذا بخورد و استراحت كند كه گرگى نزديك او آمد ، پس چيزى از توشه و غذاى خود را جلوى او انداخت و اين بيت را انشاد كرد .