17 - و نيز بگو كيست كه شما را از حكم خداى تعالى نگاه دارد اگر خدا براى شما بدى يا براى شما نعمتى و رحمتى خواهد براى خويش جز خداى سرپرست و ياورى نمىيابند .
18 - خدا بازدارندگان ( مردم را از يارى پيغمبر ) از گروه شما ميداند و نيز گويندگان ببرادران خويش كه بسوى ما بيائيد ( و محمد ص ) را واگذاريد ) مىشناسد و منافقان به نبرد جز اندكى نمىآيند .
19 - ( در حالى كه بمعاونت ) با شما بخيلانند و چون ترس از دشمن بياييد ، مىبينى ايشان را كه بسوى تو نگاه ميكنند در حالى كه چشمايشان ( در حدقه به چپ و راست ) ميگردد مانند گرديدن چشم كسى كه از سكرات مرگ بيهوش شده و چون ترس از ميان برود شما را با زبانهاى تيز برنجانند در حالى كه بر غنيمت بخيلانند ، اين گروه ايمان نياوردهاند در نتيجه خدا كردار ايشان را تباه گردانيده است ، و اين تباه كردن بر خدا آسان است .
20 - منافقان ( از بيم و بد دلى ) خيال ميكنند كه احزاب بازنگشتهاند ( شكست نخوردهاند ) و اگر احزاب ( نوبتى ديگر ) بيايند منافقان دوست دارند كه صحرا نشين باشند ، ( و روى شهرها را نبينند ) در حالى كه از اخبار ( فتح و هزيمت ) شما ميپرسند و اگر در ميان شما باشند جز اندك ( آن هم ) از روى ريا ) پيكار نكنند .
قرائت :
حفص ( لا مقام لكم ) به ضمه ميم خوانده و ديگران بفتحه خواندهاند .
اهل حجاز ( لآتوها ) بدون مد قرائت كرده و ديگران ( لآتوها ) با مد ، خواندهاند ، يعقوب ( يسائّلون ) با تشديد و مد خوانده و ما بقى