هامش
است زيرا آن ولايت بصريح آيهء كريمهلا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَبمردمى كه در دوران زندگى خود مرتكب گناه شدهاند خواه شرك به خدا ، شرك جلى و يا شرك ، خفى ( رياء ) و خواه گناهان شهوى و يا غضبى و حتى گناهان صغيره نميرسد ، آن ولايت مخصوص به آن دوازده نفر است كه از اوّل تا آخر عمر حتّى خيال گناه نكردهاند ، و هر كس بگويد : ولايت فقيه همان ولايت پيغمبر ( ص ) و ولايت امام معصوم عليه السلام است غلط كرده نه يك بار بلكه هزاران هزار بار ، و روز قيامت كه در بازداشتگاه به حكم " وقفوهم " توقيف نمائيد و حبسشان كنيد مردم را از رفتن منع نموده و نگاه داشتند از ولايت مطلقه و مختصه به ايشان سؤال ميكنند چنانچه حاكم ابو القاسم حسكانى در جلد دوّم شواهد التنزيل ص 106 باسنادش از پيغمبر ( ص ) روايت نموده كه در تفسير قول خدا " و قفوهم انه مسئولون " فرمود از ولايت على عليه السلام .
و در همان صفحه حديث 786 باسنادش از ابى سعيد خدرى درباره همان آيه گفت يعنى از امامت على بن ابى طالب ( ع ) . و در صفحهء ، 17 - حديث 788 باسنادش از سعيد بن جبير از ابن عباس گفت پيغمبر ( ص ) فرمود هر گاه روز قيامت شود من و على در كنار صراط مىايستيم پس هيچكس از ما عبور نميكند مگر آنكه از ولايت على عليه السلام سؤال ميكنيم پس هر كس با اعتقاد بولايت ( و مكتب خاندان رسالت ) باشد عبور كند بسوى بهشت و گرنه او را برو در آتش افكنيم ، و نيز چندين روايت ديگر بطرق مختلف به همين مضمون وارد شده است .
ابن بابويه در كتاب شريف مجالس خود باسنادش از حضرت عبد العظيم حسنى عليه السلام روايت نموده ( و ما آن را در كتاب زندگانى عبد العظيم حسنى عليه السلام خود در سال 1365 قمرى نقل و منتشر نموديم ) گويد مرا حديث نمود آقايم على بن محمد بن على الرضا از پدرش از پدرانش از حسين بن على عليهم السلام كه گفت پيغمبر ( ص ) فرمود ابو بكر از من بمنزله گوش و عمر بمنزله چشم و عثمان بمنزله قلب است ، پس گفت چون صبح روز بعد داخل بر آن حضرت شدم و ديدم كه در خدمت او امير المؤمنين عليه السلام و ابو بكر