تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢٠ — صفحة 456

مساهمون:

ص٤٥٦

آنچه در آنهاست از دلالت بر يكتايى خدا و صفات عاليه او پس بر خداى سبحان است كه سوگند ياد كند به آنچه كه خواهد از آفريده‌هايش و براى بندگانش - نيست كه قسم بخورند مگر بخداى بزرگ ، سپس فرمود : رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يعنى آفريدگار آسمانها و زمين و تنظيم كننده آنها وَ ما بَيْنَهُما از ساير اشياء از حيوانات و گياهها و درختان و اشياء بى روح وَ رَبُّ الْمَشارِقِ ابن عباس و سدى گويند : آن محلّ طلوع خورشيد است بعدد روزهاى سال 360 مشرق ، و مغارب هم مثل مشارق است ، هر روز خورشيد از يك محل طلوع مىكند و در يك مغرب غروب مينمايد ، و البتّه مشارق را اختصاص بذكر كردن نمود براى آنكه شروق و طلوع كردن قبل از غروب نمودن است . إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا يعنى آن آسمانى كه نزديكترين آسمانها است بما و آن را امتياز داد بذكر نمودن براى اختصاص آن بمشاهده و احساس ما بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ يعنى به تزيين آن و روشنايى آن ، و تزيين نيكو كردن و زيبا كردن چيز و قرار دادن آنست بر صورتى كه نفس انسان تمايل به آن نمايد و خداى سبحان آسمان را طورى آرايش و تزيين نمود كه هر بيننده از نظر كردن به آن بهره‌مند و كامياب شود ، و در اين بزرگترين نعمت است بر بندگان با آنچه در آنست از سود و منفعت بسبب انديشه كردن در آن و استدلال به آنها بر وجود صانع و سازنده آنها . وَ حِفْظاً مِنْ كُلِّ شَيْطانٍ يعنى و نگه داشتيم آن را از هر شيطان " مارد " يعنى پليد و خالى از خوبىها سركشى ، مقصود اينكه ما حفظ كرديم آسمان را از نزديك شدن هر شيطان براى استماع پس ايشان ميآمدند كه دزدانه سخنان