آنچه در آنهاست از دلالت بر يكتايى خدا و صفات عاليه او پس بر خداى سبحان است كه سوگند ياد كند به آنچه كه خواهد از آفريدههايش و براى بندگانش - نيست كه قسم بخورند مگر بخداى بزرگ ، سپس فرمود :
رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
يعنى آفريدگار آسمانها و زمين و تنظيم كننده آنها
وَ ما بَيْنَهُما
از ساير اشياء از حيوانات و گياهها و درختان و اشياء بى روح
وَ رَبُّ الْمَشارِقِ
ابن عباس و سدى گويند : آن محلّ طلوع خورشيد است بعدد روزهاى سال 360 مشرق ، و مغارب هم مثل مشارق است ، هر روز خورشيد از يك محل طلوع مىكند و در يك مغرب غروب مينمايد ، و البتّه مشارق را اختصاص بذكر كردن نمود براى آنكه شروق و طلوع كردن قبل از غروب نمودن است .
إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا
يعنى آن آسمانى كه نزديكترين آسمانها است بما و آن را امتياز داد بذكر نمودن براى اختصاص آن بمشاهده و احساس ما
بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ
يعنى به تزيين آن و روشنايى آن ، و تزيين نيكو كردن و زيبا كردن چيز و قرار دادن آنست بر صورتى كه نفس انسان تمايل به آن نمايد و خداى سبحان آسمان را طورى آرايش و تزيين نمود كه هر بيننده از نظر كردن به آن بهرهمند و كامياب شود ، و در اين بزرگترين نعمت است بر بندگان با آنچه در آنست از سود و منفعت بسبب انديشه كردن در آن و استدلال به آنها بر وجود صانع و سازنده آنها .
وَ حِفْظاً مِنْ كُلِّ شَيْطانٍ
يعنى و نگه داشتيم آن را از هر شيطان " مارد " يعنى پليد و خالى از خوبىها سركشى ، مقصود اينكه ما حفظ كرديم آسمان را از نزديك شدن هر شيطان براى استماع پس ايشان ميآمدند كه دزدانه سخنان