اين آيات خواندهاند ، و عاصم و حمزه بزينه را با تنوين و الكواكب را با جر خوانده ، و نيز ابو بكر بزينه با تنوين خوانده الكواكب را با نصب و باقى قاريان بزينة الكواكب مضاف خواندهاند ، و اهل كوفه جز ابى بكر لا يسمعون را با تشديد سين و ميم خوانده و ديگران با تخفيف قرائت كردهاند .
دليل :
ابو على گويد : ادغام تاء در صاد خوب است براى نزديك بودن دو لفظ ، آيا نمىبينى كه آنها از طرف زبان و پايههاى دندانهاى پيشين اداء ميشوند و در همس و زير لب با هم جمع ميشوند و ادغام در آن دو صفت را بر ادغام شده زياد مىكند يكى اطباق و ديگر صدا و ادغام انقص در ازيد خوب مىشود و جايز نيست كه ازيد صوتا را در انقص صوتا ادغام شود و براى همين ادغام تاء در زاء از قول خداى تعالى ، فالزاجرات زجرا براى آنكه تاء مهموسه و خفى و زاء مجهوره و بلند و در آن زيادى صوت و صداست چنانچه در صاد بود و همچنين ادغام تاء در ذال نيكوست در قول او فالتاليات ذكرا
وَ الذَّارِياتِ ذَرْواً
براى اتفاق آنها در اينكه هر دو از كنار زبان و اصول دندانهاى جلو اداء مىشود و امّا ادغام تاء در ضاد از قول خداى تعالى :
وَ الْعادِياتِ ضَبْحاً
پس البتّه تاء بذال و به زاء و صاد نزديكتر است از ضاد براى آنكه ذال و زاى و صاد از حروف اطراف و كنارهاى زبان و اصول دندانهاى جلو و كنار زبان براى آنكه از وسط زبان است همين طور ادغام تاء در آن خوب است براى آنكه صدا بسبب ضاد همه دهان را فرا ميگيرد و توسعه پيدا مىكند و كشيده مىشود تا صدايش باصول دندانهاى جلو و كنار زبان مى رسد ، پس تاء در آن و ساير حروف كنار زبان و اصول دندانهاى پيشين ادغام