ترجمه :
36 - پاك است آن خدايى كه تمام انواع و اصناف موجودات را بيافريد ( چه ) از گياهانى كه زمين ميروياند و ( چه افرادى كه ) از نفس آدمى بهم ميرسند و ( چه ) مصنوعاتى كه مردم نميدانند .
37 - و شب نيز براى ايشان علامتى ديگر است كه روز را از آن بر كنيم پس آن دم ايشان در تاريكى فرو مانند .
38 - و خورشيد براى رسيدن بقرارگاه خويش سير مىكند اين ( سير منظّم ) تقدير خداى تواناست .
39 - و براى سير ماه منزلها مقرّر داشتيم تا چون شاخه خرماى كهن برگردد .
40 - نه خورشيد را سزد كه ماه را دريابد و نه شب بر روز پيشى خواهد گرفت و هر يك ( از مهر و ماه ) در مدارى به آسانى سير مىكند .
قرائت :
زيد از ابو يعقوب ( لمستقر لها ) بكسر قاف قرائت كرده و باقى از قاريان بفتح آن خواندهاند ، و اهل حجاز و بصره غير ابى جعفر و رويس ( و القمر ) برفع قرائت كرده و ديگران بنصب خواندهاند ، و از على بن الحسين زين العابدين ( ع ) و ابى جعفر باقر و حضرت امام جعفر صادق ( ع ) و ابن عباس و ابن مسعود و عكرمه و عطاء بن ابى رياح ( لا مستقر لها ) بنصب راء روايت شده است .
دليل :
ابو على گويد : رفع بر تقدير ( و آية لهم القمر قدرناه منازل ) است مثل