سپس خداوند سبحان به پيغمبر گراميش فرمود :
وَ اضْرِبْ لَهُمْ
اى محمد براى ايشان مثل بزن (
مَثَلًا
) يعنى مثل و حكايتى را نقل كن و آن از قول ايشانست كه اين گروه اضرابى يعنى مثلهايى هستند .
هامش
( تقيّه و خفقان ميزيسته و در آن زمان و بالاخص در ناحيهء استان خراسان غلبه با اهل سنّت بوده و از اين رو تفسيرش را غالبا بر وفق تفاسير آنها ترتيب داده است ، از جمله همين آيه كه امام مبين را به كتاب مبين تفسير كرده در حالى كه ابن عباس از امير المؤمنين ( ع ) روايت كرده كه فرمود ،
انا و اللَّه الامام المبين
، به خدا قسم امام مبين من هستم كه جدا ميكنم حق را از باطل و آن را بميراث از رسول خدا ( ص ) دارم .
ابن بابويه باسنادش از حضرت ابى جعفر امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده از پدرش از جدش ( ع ) فرمود وقتى بر پيغمبر ( ص ) نازل شد آيهوَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍابو بكر و عمر از جا بلند شدند و گفتند آيا آن تورات است فرمود نه ، گفتند آيا انجيل است ، فرمود نه ، گفتند آيا آن قرآن است ، فرمود نه پس امير المؤمنين عليه السلام آمد پيغمبر ( ص ) فرمود اين است آن امام چنانى كه خداوند در او احصا نموده است علم چيزى را در كتاب مصباح الانوار باسنادش از عمار بن ياسر روايت نموده كه گفت من با امير المؤمنين ( ع ) در بعضى از جنگهايش بودم ، پس عبور كرديم به بيابانى كه پر از مورچه بود گفتم اى امير المؤمنين آيا ميشناسى كسى را كه از خلق - خدا بداند عدد اين مورچگان را و اينكه نر آنها چندتاست و ماده آنها چه مقدار است ، گفتم اى آقاى من اين مرد كيست فرمود اى عمار آيا در سورهء يس نخواندهاىوَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍگفتم بلى اى آقاى من فرمود منم آن امام مبين .
و چند روايت ديگر به اين مضمون كه مقصود از امام مبين حضرت على ( ع ) است نه غير آن .