( هو احصينا ) و تقديرش ، احصينا كل شيء احصيناه اصحاب القريه بدل از مثلا است ،
إِذْ جاءَهَا الْمُرْسَلُونَ
عامل در ان محذوف است تقديرش ( قصة اصحاب القرية كائنة اذ جاءها المرسلون ) و
إِذْ أَرْسَلْنا
بدل از اوّل است .
تفسير :
چون خداوند سبحان خبر داد از اين گروه كفّارى كه ايمان نميآورند و اينكه براى ايشان بيم دادن و ندادن بى تفاوت است دنبال كرد آن را بذكر حال آنكه منتفع بسبب ترسانيدن شود ، گفت :
إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ
يعنى البته منتفع به ترسانيدن و بيم دادن تو مىشود كسى كه پيروى قرآن كند براى آنكه نفس بيم دادن براى همه حاصلست
وَ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ
و به ترسد از خداى بخشنده در حالى كه از ديدگان مردم پنهان است بخلاف منافق كه در ظاهر ابراز تقوى و خداترسى مىكند و در باطن خلاف ، و بعضى گفتهاند : يعنى و به ترسد خداى بخشنده را در آنچه از امور اخروى از او غايب است .
(
فَبَشِّرْهُ
) يعنى اى محمد پس او را از اين صفت بشارت و مژده ده بده (
بِمَغْفِرَةٍ
) به آمرزش از خدا براى گناهانش
وَ أَجْرٍ كَرِيمٍ
و پاداش بزرگوارى يعنى ثوابى خالص از شايبههاى سپس خبر داد از ذات خودش :
إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى
البته ما در روز قيامت مردگان را براى پاداش و كيفر كردار .
وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا
مجاهد و قتاده گويند : و مينويسم آنچه پيش فرستادند از طاعت ايشان و گناههايشان را در دار دنيا زنده ميكنيم .
و بعضى گفتهاند : يعنى ما مينويسيم آنچه را كه مقدم داشتند از اعمالى كه