صلّى اللَّه عليه و آله را از تكذيب قومش او را و گفت :
وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ
و اگر تكذيب كردند تو را اى محمد .
فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ
پس قطعا تكذيب شدند رسولان و پيامبرانى قبل از تو بودند ، و بسوى خدا كارها برميگردد ، پس پاداش ميدهد كسى را كه پيامبران را تكذيب كند ، و يارى كند پيامبرانى كه تكذيب شدند ، سپس مخلوق را خطاب كرده و گفت :
يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ
اى مردم بدرستى كه وعده خدا حق است از روز رستاخيز و قيامت و بهشت و دوزخ و پاداش و حساب
( حَقٌّ )
راست است ، لا محاله خواهد آمد .
فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا
پس زندگى دنيا شما را فريب ندهد كه بلذتهاى آن و نعمتهاى آن فريب بخوريد و گول نزند شما را حب رياست ، و حب زياد ماندن در دنيا پس بدرستى كه اين از اندكى نابود و فانى مىشود و گناه و و بال آن باقى ميماند .
وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ
و فريب ندهد شما را فريب دهندهء به خدا و او يعنى غرور عادتش اينست كه غير خود را مغرور مىكند و دنيا و زينت آن موصوف به اين صفتند براى آنكه مردم مغرور به آن ميشوند .
مجاهد و حسن گفتهاند : كه غرور شيطان و او ابليس است .