بغيب هستند و اين براى آنست كه جنّيان ادعاء علم الغيب نكردند بلكه آدميان خيال ميكردند و معتقد بودند كه آنها غيب ميدانند ، پس خدا عقيده آنها را دربارهء علم غيب جنّ بمرگ سليمان ( ع ) باطل كرد .
تفسير :
چون ياد بندگان منيب و رجوع كننده به خدا در پيش گذشت خداى سبحان آن را متّصل نمود بذكر داود و سليمان و گفت :
وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ مِنَّا فَضْلًا
يعنى و هر آينه بتحقيق كه ما داود را از نزد خود نعمت و احسانى عطا نموديم ، يعنى او را بر غير او تفضيل داديم به آنچه او را از نبوّت و كتاب و فصل الخطاب و معجزات اعطاء نموديم ، سپس تفصيل عطائى كه به او كرده بود داد و گفت :
يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَ الطَّيْرَ
ابن عباس و حسن و قتاده و مجاهد گويند يعنى ما بكوهها گفتيم اى كوهها هر گاه داود تسبيح گفت شما هم با او تسبيح بگوئيد ، گفتند خدا كوهها را فرمان داد كه هر گاه داود تسبيح گفت با او سبحان اللَّه بگوئيد ، پس آنها هم با او تسبيح گفتند ، و تأويل آن نزد اهل لغت ارجعى معه التسبيح است اوّبى از آب يؤوب مشتق است و ممكن است كه خداى سبحان در كوهها ايجاد تسبيح كرده باشد كه معجزهاى براى او باشد و امّا پرنده پس ممكن است كه تسبيح بگويد و براى او حاصل شود از تميز و تشخيص چيزى كه از او تسبيح شنيده شود به آنكه خدا در زيركى و شعور او زياد كند ، پس او تسبيح را بفهمد .
جبائى گويد : يعنى سير كنيد با او پس كوهها و پرندگان هر كجا او مى رفت با او ميرفتند و اين معجزه او بود ، و تأويب راه رفتن در روز است .