ابن عباس و مقاتل گويند : يعنى اعمال شما را پاك و حسنات و كارهاى خوب شما را قبول كند .
وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ
و بيامرزد براى شما به سبب استقامت شما در گفتار و كردارتان گناهان شما را .
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
و كسى كه اطاعت كند خدا و پيامبر او را در اوامر و نواهى .
فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً
پس قطعا رستگار شده رستگارى بزرگى .
و بعضى گفتهاند : پس حقيقتا ظفر يافته برضوان و كرامت خدا .
إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ
بدرستى كه ما امانت را بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه داشتيم .
امانت چيست ؟
مفسّرين و علماء در معناى امانت اختلاف كردهاند :
1 - ابو العاليه گويد : امانت اوامر و نواهى خداست يعنى آنچه را كه از طاعاتش امر به آن فرموده و آنچه را كه از گناههان را نهى كرده امانت است .
2 - ابن عباس و مجاهد گويند : امانت احكام و واجباتى است كه خدا آن را بر بندگانش واجب كرده و اين دو قول نزديك بهم ميباشند ( بلكه قول دوّم عبارت اخراى قول اوّل است ) .
3 - سدى و ضحاك گويند : آن امانتهاى مردم و وفاء به پيمانست پس اوّلين امانتى را كه آدم پسرش قابيل را امين دانست و اهل و اولادش را در موقعى كه بفرمان خدا قصد مكّه نمود به او سپرد و قابيل خيانت كرد وقتى كه برادرش