عبد اللَّه صادق عليه السلام روايت شده است .
وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ رَقِيباً
حسن و قتاده گويند : و خداوند بر هر چيزى دانا و نگهبانست .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلى طَعامٍ غَيْرَ ناظِرِينَ إِناهُ
يعنى اى مؤمنان داخل منازل پيامبر ( ص ) نشويد مگر آنكه شما را براى صرف غذا رخصت دهد طعامى كه انتظار پختن آن را نداشته باشيد ، خداوند سبحان نهى فرمود از ورود به خانه پيغمبر ( ص ) بدون اذن و آن قول اوست
إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ
يعنى در دخول يعنى مگر آنكه شما براى غذا خوردن دعوت كند ، پس داخل شويد و منتظر و آماده شدن ، و پختن غذا نباشيد ، پس توقّف شما در منزل پيغمبر طولانى شود ، و مقصود اين است بدون اذن و پيش از پخته شدن غذا داخل نشويد در حالى كه انتظار پخته شدن غذا را داشته باشيد پس توقّف و درنگ شما در منزل او به درازا كشد .
وَ لكِنْ إِذا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا
و لكن هر گاه دعوت شديد داخل شويد و هر وقت غذا خورديد پراكنده شده و بيرون رويد .
وَ لا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ
يعنى و داخل نشويد كه بعد از صرف غذا بنشينيد بصحبت كردن و گفت و شنود بعضى شما با برخى ديگر تا مأنوس با او باشيد سپس بيان نمود مقصود از اين را پس گفت :
إِنَّ ذلِكُمْ كانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ
يعنى طول توقف و درنگ شما در منزل پيغمبر ( ص ) موجب ايذاء و آزار است براى تنگى منزلش پس حياء و شرم او را منع مىكند كه شما را امر به بيرون رفتن از منزلش كند .