وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الْأُولى
يعنى بيرون نيائيد بنا بر عادت زنان جاهليت نخستين و ظاهر نكنيد زر و زيور خود را چنانچه زنان جاهليت ميكردند .
قتاده و مجاهد گويند : تبرّج به معناى تبختر و خودنمايى در راه رفتن است .
مقاتل گويد : تبرّج اينست كه روسرى خود را بر سرش اندازد ولى آن را نبندد كه گلوبند و گوشوارهاش مستور دارد ، پس اينها ظاهر گردد .
قتاده گويد : و مقصود از جاهليت اولى عصر قبل از اسلام است .
حكم گويد : آن زمان ميان آدم و نوح ( ع ) است و آن هشتصد سال بوده .
شعبى گويد : آن دوران ما بين عيسى ( ع ) و حضرت محمد ( ص ) است گويد و اين اقتضا نميكند كه بعد از آن جاهليّتى در اسلام باشد براى اينكه اول اسم است براى پيشين ديگرى از او متأخر باشد ، يا نباشد .
و بعضى گفتهاند : كه معناى تبرّج جاهليت اولى اين است كه آنها تجويز ميكردند كه يك زن جمع كند بين شوهر و رفيقش را ، پس پائين تنه خود را براى شوهرش قرار دهد ( كه با او آميزش و مجامعت كند ) و براى رفيقش بالا تنه خود را قرار دهد كه او را بوسيده و معانقه نموده و در آغوش كشد آن گاه فرمود :
أَقِمْنَ الصَّلاةَ
يعنى آن را در اوقاتش با شرايطش انجام دهيد .
وَ آتِينَ الزَّكاةَ
و زكات واجب را بدهيد در اموالتان .
وَ أَطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
و فرمان خدا و پيامبر را به بريد در آنچه شما را امر و نهى مينمايند ، سپس خداوند عز و جل فرمود :