اعراب آيات :
ذلك - كلمهء ذلك در آيه 4 خبر مبتداى محذوف است كه تقديرش ( الأمر ذلك ) مىباشد ، و نيز ممكن است ذلك را مبتداى محذوف الخبر بگيريم كه تقديرش : ( ذلك كائن ) باشد .
فَضَرْبَ الرِّقابِ
- مصدر است براى فعل محذوف كه تقديرش ( فاضربوا الرّقاب ضربا ) بوده است كه فعل حذف شده و مصدر اضافه به مفعول شده است ، و اين اضافه در تقدير انفصال است زيرا تقديرش ( فضربا الرقاب ) است كه ضرب در اصل تنوين داشته است ، شاعر گفته است : ( فندلا زريق المال ندل الثّعالب ) « 1 » .
يعنى : ( اى زريق مال را همچون روباهها بدزد و بچاب ) .
معنى آيات :
« الَّذِينَ كَفَرُوا »
يعنى آنان كه به يكتايى خدا كافر شده ، و با او ديگرى را پرستيدهاند « 2 » .
« وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ »
يعنى و مشركين عرب سد راه مردم شده آنان را از ايمان و اسلام مانع شدند ، و آنان را به تكذيب پيامبر ( ص ) وا ميداشتند .
« أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ »
يعنى : خداوند اعمالشان را - كه به خيال آنان موجب تقرّب به خداوند است و بحالشان مفيد خواهد بود مانند آزاد كردن بندگان ، صدقه ،
هامش
( 1 ) - شاهد بر سر ندلا است كه مطابق اصل تنوين دارد .
( 2 ) - تفسير ابن عبّاس ص 315 (الَّذِينَ كَفَرُوا) يعنى : بمحمّد عليه السلام و القرآن .