اين بود هفت قول در اين مورد .
« وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ »
يعنى : نماز شب بخوان .
( زراره و حمران و محمد بن مسلم از امام باقر و امام صادق ( ع ) در مورد اين آيه روايت كرده است كه : رسول خدا ( ص ) شبها سه مرتبه بيدار ميشد ، و به آفاق آسمان مينگريست ، و پنج آيه از آخر سورهء آل عمران را تا آخر آن ( انك لا تخلف الميعاد ) قرائت ميفرمود ، و سپس شروع به نماز شب ميكرد . . . ) .
مقاتل گفته است يعنى : نماز مغرب و عشاء را بخوان .
« وَ إِدْبارَ النُّجُومِ »
از ابن عباس و قتاده و امام باقر و امام صادق ( ع ) روايت شده است منظور از آن دو ركعت قبل از نماز صبح است ، و اين هنگامى است كه با روشنايى صبح ستارگان پنهان ميشوند .
ضحاك گفته است يعنى : نماز صبح واجب .
بعضى گفتهاند : معنى آنست كه از ياد خدايت صبح و شام غفلت نكن ، و در تمامى احوال شب و روزت خداوند را از عيب منزّه بخوان ، زيرا خداوند از تو و نگهداريت غافل نيست .
و در اين آيه دلالت است بر اينكه خداوند سبحان حفاظت و نگهدارى از پيامبر ( ص ) را تا تبليغ رسالتش تضمين فرموده است .