ميفرمايد :
« مُتَّكِئِينَ عَلى سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍ »
سرر جمع سرير است ، و مصفوفة بصف در آمده كه پيوسته به يكديگر باشد ، بعضى گفتهاند : در جمله چيزى حذف شده است كه تقديرش چنين است : ( متّكئين على نمارق موضوعة على سرر ) لكين اين جملات حذف شده است چون لفظ بر آن دلالت دارد ، زيرا تكيه عبارتست از نشستن راحت و بىتكلّف ، و اين نميشود مگر با نشستن روى تشك و تكيه بر پشتى .
« وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ »
حور عبارتست از سفيد روى پاكيزه كه در حسن و كمال نمونه است ، و عين عبارتست از درشت چشمان كه داراى چشمانى بزرگ و زيبا و با صفا هستند ، بدين معنى كه ما اين تقوى پيشگان را با حور العين مقرون ساختيم تا از آنان بهرهمند شوند .
از زيد بن ارقم روايت شده است كه مردى از اهل كتاب خدمت رسول خدا ( صلى اللَّه عليه و آله ) آمده گفت : يا أبا القاسم ! شما فكر ميكنيد كه اهل بهشت ميخورند و مىآشامند ؟ حضرت فرمود : سوگند به كسى كه جانم در دست قدرت او است يك نفر بهشتى داراى نيروى چهل نفر است در خوردن و آشاميدن و آميزش ، پرسيد : كسى كه مىخورد و مىآشامد نياز به تخليه دارد ؟
فرمودند : به صورت عرق از بدنش دفع مىشود ، و بويى مانند مشك كه شكمش سبك مىشود .
« وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ »
يعنى : به ذريّهء آنان فرزندان كوچك و بزرگشان را ملحق نموديم ، زيرا فرزندان كوچك و بزرگشان را ملحق نموديم ، زيرا فرزندان بزرگ با ايمان خودشان به پدران ملحق ميشوند ، و فرزندان كوچك با ايمان پدران به آنان ملحق ميشوند ، بنا بر اين فرزند به تبع پدر مسلمان ، حكم به اسلام او مىشود .