ماهدون - ماهد بمعنى آماده كنندهء چيزى است ، و آماده نمودن چيزى كه صلاحيت استقرار بر آن دارد ، گفته مىشود ( مهد يمهد مهدا و مهد تمهيدا ) بمعنى ( وطىء توطئة ) .
أ تواصوا - تواصى بمعنى سفارش نمودن به يكديگر است ، كه مردم بعضى به ديگران سفارش مىنمايند ، و وصيّت بمعنى دستور دادن به كارهاى با اهميّت است با نهى از مخالفت .
ذنوبا - ذنوب در اصل بمعنى دلو پر از آب است كه هم مذكّر آورده مىشود و هم مؤنّث ، شاعر عرب گفته است :
( لنا ذنوب و لكم ذنوب * فان أبيتم فلنا القليب )
و علقمه گويد :
( و فى كلّ حىّ قد خبطت بنعمة * فحقّ لشاس من نداك ذنوب )
معناى آيات :
« وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ »
از ابن عباس و مجاهد و ابن زيد و قتاده نقل شده است تقدير چنين است : ( و بنينا السماء بنيناها بقوّة ) يعنى : ما آسمان را آفريديم و آن را با نظامى خوب برپا داشتهايم .
« وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ »
بنقل از ابن عباس يعنى : ما قدرت داريم كه از آسمان با عظمتتر نيز بيافرينيم .
حسن گفته است يعنى : ما قدرت داريم كه به وسيلهء باران روزى مردم را بيشتر توسعه دهيم .
و بعضى گفتهاند يعنى : ما نسبت به مخلوقات خود دستمان باز است و از آن عاجز نيستيم ، بنا بر اين ( موسع ) بمعنى صاحب ( سعه ) است كه آن نيز بمعنى بىنيازى و توان داشتن است .