فلانى با او است .
و علّت اينكه خداوند فرموده است اينها موجب عبرت عاقلان است ، براى آن است كه آنها كه عبرت پذير نيستند توجّهى به عقل خويشتن نمىكنند .
از قتاده نقل شده است منظور آن است كه اين سرگذشت موجب عبرت آن كسانى است كه داراى قلبى زنده باشند « 1 » .
« أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَ هُوَ شَهِيدٌ »
از ابن عبّاس و مجاهد و ضحّاك نقل شده است يعنى : اين سرگذشتها مايه عبرت است براى كسى كه گوش فرا داده ، و قلب خويشتن را مشغول چيزهاى ديگرى غير از آنچه مىشنود نمىسازد ، و آنچه را كه مىشنود تحويل گرفته آن را درك مىكند ، و از آن غافل نشده ، و فراموش نمىكند ، گفته مىشود : ( الق الىّ سمعك ) يعنى : به سخنان من گوش فرا ده .
ابن عبّاس گويد : منافقين مىآمدند و خدمت حضرت رسول خدا ( ص ) نشسته ، سپس كه بيرون مىرفتند به يكديگر مىگفتند : او چه حرفهايى مىزد ؟
و گويى كه در محضر پيامبر دلهاى آنان همراهشان نبوده است .
از قتاده نقل شده است يعنى در حالى كه او شاهد صفت پيامبر است كه در كتب سلف آمده است ، و منظور از آن اهل كتاب مىباشد .
« وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ ما مَسَّنا مِنْ لُغُوبٍ »
.
لغوب به معنى خستگى و ملال است ، و در اين آيه خداوند يهوديان را تكذيب فرموده است كه اعتقاد دارند خداوند در روز شنبه پس از آفرينش جهان استراحت كرده است ، و روى همين حساب است كه روز شنبه ، يهوديان كارهاى
هامش
( 1 ) - تفسير ابن عبّاس صفحه 326 قلب را به ( عقل حىّ ) يعنى : عقل بيدار و زنده معنى كرده است .