خواهيد افتاد ) .
و بنا بر وجه اول مىشود گفت منظور آن بوده است كه موقعيت رسول خدا ( ص ) به آنان تفهيم شود ، همانگونه كه اگر انسان بخواهد طرف را متوجه مطلبى كند ميگويد : فلانى حاضر است ، با اينكه طرف خود از وجود فلانى آگاه است .
و اگر گفته ميشد : ( ان رسول اللَّه فيكم ) احتمال داشت كه غير رسول خدا كسانى در ميان آنان است كه بمنزلهء رسول خدا هستند ، ولى وقتى گفته شود : (
أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ
) ديگر اين احتمال نميرود ، و بنا بر اين تقدير :
لَوْ يُطِيعُكُمْ
- لو با ما بعدش در محل رفع هستند كه خبر بعد از خبر ان باشند .
فَضْلًا مِنَ اللَّهِ
- مفعول له است و تقديرش اينست ( فعل اللَّه ذلك لكم فضلا منه و نعمة ) و نيز جايز است عامل در آن راشدون و فعلى كه در آن است باشد يعنى : ( رشد او فضلا من اللَّه ) .
بجهالة و بالعدل - « 1 » هر دو در محل نصب هستند بنا بر حاليت ، و عامل در اولى فتصيبوا و در دومى فاصلحوا است .
شأن نزول :
إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ
- بنقل ابن عباس « 2 » و قتاده و مجاهد اين آيه در مورد وليد بن عقبة بن ابى معيط نازل شده است كه رسول خدا ( ص ) او را براى جمع صدقات طايفهء بنى المصطلق فرستاد ، مردم از شادى به منظور استقبال از او بيرون
هامش
( 1 ) - بجهالة در آيهء 6 و بالعدل در آيهء 9
( 2 ) - تفسير ابن عباس صفحهء 323 .