« إِنَّ الَّذِينَ يُنادُونَكَ مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ »
كه ستمگران طايفهء بنى تميم هستند و نميدانستند پيامبر ( ص ) در كدام حجره است لذا اطراف حجرهها گشته او را صدا ميزدند .
« أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ »
خداوند آنان را به نادانى و كم فهمى و كم عقلى توصيف كرده است چون قدر پيامبر را نميدانستند و از ميزان احترام او خبر نداشتند ، لذا مانند چهارپايان بىعقلند .
« وَ لَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ »
يعنى : اگر صبر ميكردند تا به طرف آنان به روى آنان بهتر بود از اينكه از پشت حجرهها تو را صدا بزنند ، براى دينشان بهتر بود كه ثواب ميبردند ، و براى دنيايشان بهتر بود كه در برخورد با پيامبرشان مؤدب بوده در زمرهء عقلاء بشمار مىآمدند .
بعضى گفتهاند يعنى : اگر مؤدب بودند اسيرانشان را بدون فديه آزاد ميكردى ، زيرا رسول خدا ( ص ) در جنگ تعدادى از مردم بنى الغبر را اسير كرده بود ، بستگانشان براى آزاد كردنشان آمده بودند ، حضرت نصف آنان را بدون وجه آزاد كرد و نصف ديگر را در مقابل گرفتن وجه آزاد فرمود ، اين آيه ميفرمايد : اگر آنان صبر ميكردند و رعايت ادب داشتند تو همهء آنان را بدون گرفتن وجهى آزاد ميكردى .
« وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ »
و خداوند توبهكنندگان را مىبخشد .