بين دو دست انسان پيش روى انسان است ، و به اين معنى است كه در هيچ كارى بدون خدا و رسول تصميمگيرى نكنيد ، و در امر و نهى آن كار عجله نكنيد .
و قدم در اينجا بمعنى تقدم است و لازم مىباشد .
از زجاج نقل شده است معنى آن اينست كه عبادات خود را پيش از وقتى كه خداوند و رسول تعيين كردهاند انجام ندهيد ، تا آنجا كه گفتهاند پيش از رسيدن وقت زكات پرداخت آن جايز نيست .
بعضى گفتهاند يعنى : به كسى اجازه ندهيد جلوى رسول خدا ( ص ) راه بروند :
بلكه پشت سر او راه برويد ، و هميشه گفتهها و اعمال خود را از سخنان و افعال او عقب نيندازيد .
حسن گفته است اين آيه در مورد كسانى نازل شده است كه قربانى خود را پيش از نماز عيد ذبح كرده بودند ، حضرت رسول ( ص ) به آنان دستور داد تا باره قربانى كنند .
ابن عباس گويد : با اين آيه نهى شده بودند كه پيش از پيامبر سخن نگويند ، يعنى : هنگامى كه در مجلس رسول خدا ( ص ) نشستهايد و در بارهء مسألهاى از حضرت ميپرسند ، پيش از حضرت بجوابگويى نپردازيد ، تا قبلا حضرت خودش جواب بدهد .
از كلبى و سدى نقل شده است كه يعنى : پيش از حضرت گفتارى و كردارى انجام ندهيد تا اينكه بشما فرمان بدهد .
ولى بهترين نظر آنست كه آيه را حمل بر همهء اين وجوه كنيم ، زيرا هر چيز كه خلاف دستور خدا و رسول باشد اگر انجام داده شود يك نوع جلو افتادن از پيامبر ( ص ) مىباشد ، و ممنوع است .
« وَ اتَّقُوا اللَّهَ »
يعنى : از گناه و نافرمانى خداوند دورى جوييد .
« إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ »
خداوند گفتههاى شما را ميشنود ، و از كردارتان