نيز در اين آيه اشاره شده است به اينكه معدوم در علم راه دارد .
« سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ »
از ابن عباس نقل شده است يعنى : اين است سنت من در بارهء آنان كه از من اطاعت ميكنند و آنان كه نافرمانيم مىنمايند :
هميشه ياورانم را يارى نموده دشمنانم را خار ميسازم .
بعضى گفتهاند يعنى : اين روش خداوند و عادت ديرين او نسبت به اقوامى است كه با پيامبران خود ميجنگند : شكست خورده كشته شوند .
« وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا »
يعنى سنت الهى در يارى پيامبرانش تغيير پذير نخواهد بود .
« وَ هُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ »
خداوند رعب شما را در دل آنان افكند و باعث شد كه آنان از شما دست بردارند .
« وَ أَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ »
و شما را از جنگ كردن با آنان نهى فرمود .
« بِبَطْنِ مَكَّةَ »
يعنى در محل حديبيه .
« مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ »
خداوند اينجا منتى بر مؤمنينى گذاشته است كه بين دو گروه مانع شده است و نگذاشته است با يكديگر بجنگند تا آنكه بين آنان صلح برقرار گرديده است كه اين صلح بيش از فتح مكه ارزش داشت .
« وَ كانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيراً »
تفسير آن گذشت ، آن گاه خداوند از سبب منع ورود پيامبرش در اين سال به مكه ياد كرده مىفرمايد :
« هُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ »
يعنى قريش مانع شدند كه شما بطواف خانه خدا رفته از احرام عمرهء خود محل شويد .
« وَ الْهَدْيَ مَعْكُوفاً أَنْ يَبْلُغَ مَحِلَّهُ »
يعنى : مانع شدند قربانى پيامبر و آن شترانى همراه حضرت بود كه هفتاد شتر قربانى بود تا آنكه به محلى بنام ذى الحليفه رسيدند ، حضرت كوهان شتران خود را بعلامت قربانى زخم كرده احرام عمره بست تا اينكه وارد حديبيه شدند ، و آنجا بود كه مشركين مانع رفتن