است .
شأن نزول آيات :
بقول ابن عباس علت نزول (
وَ هُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ . . .
) آنست كه مشركين در سال صلح حديبيه چهل نفر را ميفرستند تا به مسلمانان آسيب برسانند ، مسلمانان آنان را دستگير كرده به حالت اسارت خدمت پيامبر صلى اللَّه عليه و آله آوردند ، حضرت آنان را آزاد فرمود .
و از انس روايت شده است كه آنان هشتاد نفر بودند از اهل مكه كه از كوه تنعيم بهنگام نماز صبح در سال حديبيه سرازير شدند تا مسلمانان را بكشند كه رسول خدا ( ص ) آنان را دستگير و سپس آزادشان فرمود .
و از عبد اللَّه بن مغفل روايت شده است كه رسول خدا ( ص ) زير درختى نشسته بود در حالى كه على صلوات اللَّه عليه مشغول نوشتن صلحنامه بود كه سى نفر جوان مسلح به طرف مسلمانان يورش آوردند كه پيامبر ( ص ) آنان را نفرين فرمود و خداوند بينايى را از آنان گرفت ، ما به پا خاستيم و آنان را اسير كرديم كه پيامبر آزادشان فرمود كه اين آيه بدنبالش نازل شد .
معنى آيات :
سپس خداوند آيات را عطف بر گذشته كرده ، به پيامبر ( ص ) و مؤمنين براى فتوحات ديگرى در آينده وعده داده ميفرمايد :
« وَ أُخْرى لَمْ تَقْدِرُوا »
از قتاده نقل شده است يعنى : خداوند بشما غنيمتهاى جنگى ديگرى را وعده فرموده است كه قدرت آن را نداريد ، ولى خداوند آن را براى شما آماده فرموده است و آن عبارتست از مكه .
و از مجاهد روايت شده است منظور از آن مواردى است كه از آن پس تا به حال